Sport als emancipator

de hardloopster Sifan Hassan, die in 2008 uit Ethiopië naar Nederland kwam. Ze begon haar Nederlandse leven in een asielzoekerscentrum, met lege handen. Vanaf het moment dat ze hier haar sport weer oppakte, ging het bergop met haar. Ze kreeg een Nederlands paspoort, boekte succes op succes en deed in 2016 voor Nederland mee aan de Olympische Spelen.

Sporten kan ook je sociale ontwikkeling stimuleren. Je ziet bij sporters vaak dat ze een enorme drive hebben om iets te doen voor de maatschappij. Een voorbeeld is de wielrenner Leontien van Moorsel, die vanuit haar eigen ervaring met anorexia het Leontienhuis oprichtte. Hier worden jonge mensen met een eetstoornis ondersteund.

Iedereen moet op een sport kunnen

Lang niet alle kinderen zijn op dit moment in staat om lid te worden van een sportvereniging. Dat komt allereerst doordat niet alle ouders een lidmaatschap kunnen betalen. Gelukkig kunnen zij een beroep doen op het Jeugdsportfonds. Dit fonds betaalt het lidmaatschap en de sportkleding. Ik hoop dat alle scholen ouders wijzen op het bestaan van dit fonds, en indien nodig helpen om een aanvraag te doen.

Verder is soms ook de afstand een probleem. Als sportverenigingen aan de rand van de stad zitten, komen sommige kinderen daar gewoon niet. Veel scholen bieden daarom na schooltijd, al dan niet onder de vlag van een schoolsportvereniging, sportprogramma’s met judo, basketbal en andere sporten die je in de gymzaal kan doen. Dat is een mooie manier om kinderen toch in aanraking te brengen met sport.

Als bestuurslid van NOC*NSF, met in m’n portefeuille sportontwikkeling en breedtesport, hou ik me ook bezig met de toegankelijkheid van sport. Ik maak me hard voor voldoende sportaanbod, het ontwikkelen van Gezonde Scholen en kwalitatief goede gymlessen op scholen.